
چرا نباید از پلاستیک استفاده کرد؟
این فنجانها و صدفهای پلیاستایرن با ذوب کم معمولاً برای مواد غذایی مانند فنجانهای انفرادی، توتها، سالاد، دربهای آماده، نیهای پلاستیکی، بشقابهای پلاستیکی، کاسههای پلاستیکی، محصولات نانوایی، استفاده میشوند. مافین، براونی، کلوچه و دونات. اکثر تأسیسات بازیافت فنجان یا ظروف صدفی را نمی پذیرند زیرا به راحتی در هنگام خرد شدن صاف می شوند و ماشین ها نمی توانند آنها را به درستی دسته بندی کنند (اغلب در نهایت با کاغذ ختم می شوند).
آنها همچنین در دمای متفاوتی نسبت به سایر پلاستیکها ذوب میشوند که خاکستری ایجاد میکند که میتواند کل دسته پلاستیک خوب را خراب کند. اینها همچنین اغلب با برچسب ها یا برچسب های مواد غذایی و چسب پوشانده می شوند که می تواند منجر به مشکلات آلودگی شود. و در نهایت، در حال حاضر بازار استفاده مجدد خوبی برای آنها وجود ندارد، به خصوص باسرکوب چین.
در مورد اعداد بازیافتی چطور؟
اعداد ریز روی ظروف پلاستیکی به این معنی نیست که قابل بازیافت هستند. این اعداد (کدهای شناسایی رزین) برای گفتن به تولیدکنندگان از چه نوع پلاستیک برای تولید یک کالا استفاده می شود، اما می تواند ترکیبی از انواع مختلف افزودنی ها و مواد شیمیایی باشد که بازیافت را تقریبا غیرممکن می کند. به همین دلیل است که می گوییم فقط بطری، وان و کوزه - زیرا این ظروف معمولاً قابل بازیافت هستند (مهم نیست که تعداد آنها چه باشد).در مورد پلاستیک هایی که ما در اینجا می پذیریم بیشتر بیاموزید.
نی یا درب چطور؟
علاوه بر پلاستیکهای کم ذوب که بطریها، وانها و کوزهها را آلوده میکنند، دربهای پلاستیکی و نیها بسیار کوچک هستند و به راحتی از بین میروند یا در تجهیزات بازیافت ما گیر میکنند. این به این معنی است که یا باید آنها را تمیز کنیم و وقتی گیر میکنند و در سطل زباله بیندازیم، یا از طریق تجهیزات ما میافتند و در نهایت به عنوان یک آلاینده با بطریها و شیشههای شیشهای که در کورهای در پردازنده شیشه تمیز میشوند، میشوند. اگر می توانید از نی های پلاستیکی خودداری کنید و به جای آن از کاغذ استفاده کنید! وقتی کاغذها را از بین ببرید در محل دفن زباله تجزیه می شود (هنوز کوچکتر از آن هستند که در فرآیند بازیافت گرفته شوند).
ما قرار است چه کار کنیم؟
عدم وجود گزینه های بازیافت برای این پلاستیک ها به این معنی است که سالانه میلیاردها اقلام پلاستیکی و فومی یک بار مصرف به محل دفن زباله ارسال می شود. این بدان معناست که بشقاب، فنجان یا ظرفی که به مدت 5 دقیقه استفاده کرده اید، اساساً برای همیشه در زمین یا آبراه ها معلق خواهد بود. راه حل این است که تولیدکنندگان با بازیافتکنندگان ارتباط برقرار کنند تا مطمئن شوند که محصولاتشان در واقع قابل بازیافت هستند و جمعآوری و پردازش برای شرکتها منطقی است. با این حال، این یک معضل مرغ و تخم مرغ است. آیا با تغییر تولیدکنندگان محصولاتشان شروع می شود؟ یا مصرف کنندگان خواستار تغییر هستند؟ بیشتر و بیشتر مردم خواستار یک اقتصاد دایره ای هستند و خواهان مسئولیت تولیدکننده در مورد کوه های زباله های غیرقابل بازیافت هستند. ما امیدواریم که تغییری رخ دهد، اما در عین حال، به بازیافت آنچه می توانید ادامه دهید و از خرید چیزهایی که نمی توانید اجتناب کنید. با حمایت از امکانات بازیافت محلی خود و قرار دادن چیزهای مناسب در سطل زباله، مطمئن می شوید که ما می توانیم تا حد امکان به بازیافت ادامه دهیم!







